Het auditrapport is geen gezondheidsverklaring

Een goede audit is veel meer dan een vinkje op de kalender. Het auditrapport laat zien waar je organisatie op dat moment staat, maar de echte waarde ontstaat wanneer je de inzichten gebruikt om verder te verbeteren. Want een auditrapport is geen gezondheidsverklaring. Matthijs Dierick, Trainer en Lead Auditor, legt in zijn nieuwste column uit waarom.

Je kent het wel: dat moment waarop een organisatie het audit rapport ontvangt en iedereen opgelucht ademhaalt alsof de bedrijfsarts net heeft gezegd dat je cholesterol ‘binnen de marges’ zit. Binnen de marges – een prachtige term die in auditland ongeveer hetzelfde betekent als: ‘Het gaat goed, zolang je niet te hard kijkt.’

Veel organisaties behandelen audits alsof het een soort APK is. Eén keer per jaar even op de brug, lampje vervangen, remvloeistof bij vullen, klaar. Maar een audit is geen keurmeester die met een zaklamp onder je chassis kijkt. Het is eerder een kritische buurman die vraagt waarom je auto zo rammelt als je linksaf slaat.

En toch zie je bestuurders na een ‘voldoende’ auditrapport rondlopen met de zelfverzekerdheid van iemand die net een marathon heeft gelopen zonder te trainen.

Auditors zijn geen artsen. Ze luisteren niet naar je hartslag, ze schrijven geen recepten uit en ze zeggen nooit: ‘Neem twee processen en bel me morgenochtend.’ Ze kijken vooral of je organisatie doet wat je zegt dat je doet. En dat is al ingewikkeld genoeg, want veel organisaties zeggen nogal wat.

Een auditrapport is dus geen gezondheidsverklaring, maar eerder een soort röntgenfoto: je ziet wat er op dat moment aan de hand is, maar niemand kan garanderen dat je morgen niet struikelt over je eigen beleid.

De kracht van een audit zit niet in het rapport, maar in de gesprekken die het losmaakt. In de vragen die je liever niet krijgt. In de collega die zegt: ‘Maar… doen we dit eigenlijk wel zo?’ Dat zijn de momenten waarop je organisatie groeit. Niet wanneer je het rapport in de la schuift met de woorden: ‘Mooi, weer een vinkje.’

Een organisatie is geen machine die je één keer per jaar smeert. Het is een levend organisme dat voortdurend verandert, groeit, krimpt, struikelt, leert. Wie denkt dat een auditrapport een gezondheidsverklaring is, onderschat hoe snel processen kunnen muteren. Soms sneller dan je koffie koud wordt.

Een auditrapport is geen gezondheidsverklaring. Het is een momentopname, een spiegel, een reality-check. En wie slim is, gebruikt het niet om achterover te leunen, maar om vooruit te bewegen.

 

Bron: Kwaliteit in Bedrijf